De band Last Call heeft ironisch genoeg met het zéér onpopulaire gelijknamige statement, wat
regelmatig gebruikt wordt nét voor het sluiten van menig kroeg- en fuifgebeuren, eigenlijk
niets te maken.
Integendeel, een Last Call concert geeft je wel duizenden redenen om het feest nét niet te eindigen !
Met hun aanstekelijke rhythm 'n roots-mix, doorspekt met New Orleans R & B, boogie, funk,
Rock ‘n Roll, tex-mex en aanverwanten, hebben ze al menig concert-bezoekers hart sneller
doen kloppen.
De afgelopen tien jaar werden er continu optredens afgewerkt op grote festivals in binnen- en
buitenland, alsook in talrijke clubs.
Uitschieters ? Het Belgium Rhythm & Blues Festival te Peer in 2001 (waar Alex Schultz een
deuntje kwam meespelen) en Handzame 1999.
Maar ook in het buitenland maken ze furore, zoals in Nederland op het bluesfestival van
Utrecht elk jaar opnieuw, en de festivals van Rotterdam, Tiel, Breda, Leerdam en Den Haag.
In Frankrijk vooral de festivals van Cognac, Cahor en Bordeaux. Momenteel breken ze ook
door in Zwitserland met de festivals in Eihörnli en Einsiedeln.
Deze zomer stonden ze als
"headliner" geprogrammeerd op het Osztyn Blues festival in Polen, en als begeleidingsband van
Sista Monica (US) op het bluesfestival van Antwerpen.
Overzeese avonturen waren er ook met het festival in Qatar en één in Jamaica.
In het najaar '96 verscheen de debuut cd "Call Of The Wild" (MW2022) die door pers en fans heelpositief werd onthaald. Hun tweede cd “Time To Move !” (MW2027) is reeds drie jaar uit en heeft veel lovende kritieken gekregen. Nu is er een 'live' cd "Boogie witcha!" (MW2029), die al de energie uitstraald van Last Call op een podium.